به گزارش گروه وبگردی « سراج24 » نقد باید جدا از هر گفتار و نوشتار مغرضانه ای شکل بگیرد و در واقع به قول مرحوم عبدالحسین زرین کوب جداکردن سره از ناسره است.
نقد در حوزه سیاست هم جایگاه ویژه خود را دارد ، و انتقاد پذیر بودن سردمداران حکومت یک مسئولیت به حساب می آید.
اصل انتقاد پذیری در کلام ائمه و معصومین (ع) هم جایگاه ویژه ای داشته و امیرالمومنین علی (ع) همواره نسبت به انتقاد از عملکرد خویش توصیه می فرمودند.
اما امروز بسیاری از سیاستمداران ، نه تنها از انتقاد استقبال نمی کنند بلکه هر نوع توصیه گلایه و یا هر امری را که بر اساس انتقاد شکل گرفته را کوبیدن بر طبل جنگ می نامند و نسبت به آن موضع می گیرند.
این اتفاق ناشایست که در کشور ما به وفور دیده می شود بر خلاف اصول سیاسی اسلامی شکل گرفته است.
البته نکته آنجاست که باید نقد بدون شایبه اغراض بیان شده باشد که این مسئله به حساسیت امر می افزاید.
در بسیاری از کشورها اصل انتقاد در میان سیاست مداران نشان از محبوبیت و موجه بودن وی در جامعه محسوب می شود.!!
علی رضا بخشی
آلبرت بوچر جامعه شناس مشهور انگلیسی در کتاب حمایت خاموش می نویسد،«یک سیاستمدار کارکشته بابت انتقاد هایی که از او می شود هزینه ای نمی کند و می تواند با رفع نواقص به صورت رایگان برای خود طرفداران بیشتری جمع کند.»
پس بیائیم انتقاد پذیر باشیم و از انتقاد نهراسیم و آن را با تسویه حساب شخصی و حزبی و حرف و حدیث های بیهوده مخلوط نکنیم.
سیاستمداران ما هم باید بیدار شوند و بدانند انتقاد از عملکرد را باید برای ایجاد امنیت و رفاه بپذیرند نه این که جبهه بندی کنند و جنگ طلب باشند.
